Tungliblogg

Ég ákvað að skipta í glænýtt bloggkerfi, þar sem það hefur að mínu viti skemmtilegra útlit og stjórnborð.

Nýja bloggið er hér.

Svokallaðar Raddir fólksins hafa boðað til sigurhátíðar í dag. Tilefnið er væntanleg ríkisstjórnarskipti (sem þó virðist ganga eitthvað erfiðlega að ganga frá, þrátt fyrir að Össur Skarphéðinsson hafi tilkynnt blaðamönnum í gær að ef einhver kæmi út af fundi Samfylkingar og Vinstri Grænna hefði sá hinn sami væntanlega verið rekinn úr ríkisstjórninni, allt átti að klárast á þessum blessaða fundi en gerði það þó ekki).

Enn hefur ekki verið boðað til kosninga. Annar flokkurinn af "vanhæfu ríkisstjórninni" (sem gólað hefur verið reglulega undanfarnar vikur á Austurvelli) er á leið í stjórnarsamstarf. Eina breytingin sem orðið hefur er að Fjármálaeftirlitið er orðið stjórnlaust.

Ef þetta sannar ekki þá ágætu kenningu mína að meirihluti gesta á Austurvelli komi úr röðum Vinstri Grænna þá veit ég ekki hvað. Meðan Geir Haarde nefndi að kjósa mætti 9. maí þá var það ekki nógu snemma og ekki nógu gott og aldeilis átti að mótmæla. Nú veit enginn hvenær á að kjósa, þó einhverjir telji mögulegt að það verði viku fyrr en Geir stakk upp á...en það er samt boðað til sigurhátíðar!

Ekki laust við að maður velti fyrir sér hvort þessari kröfur "radda fólksins" hafi verið einhver sýndarmennska...

Myndir af góða veðrinu í gær:

Nú þegar menn gala hver upp í annan að bjarga þurfi heimilum og ríkisstjórnin þurfi að hafa björgunaraðgerðir og björgunarpakka og björgunarhring og björgunarfleira handa heimilum og fyrirtækjum o.s.frv. þá er hollt og gott fyrir menn að spyrja sig; viljum við að heimilin og fyrirtækin haldi ríkinu gangandi eða viljum við að ríkið haldi heimilum og fyrirtækjum gangandi?

Svona vegna þess að alveg sama hvað það koma margir útlenskir sérfræðingar að málum, þá verður ríkið engin sjálfstæð ótæmandi uppspretta auðæfa.

Allt hljómar þetta kunnuglega, úr fréttum af atburðum í miðbæ Reykjavíkur undanfarið:

Alþingi kemur ekki saman til að ráða bót á kjörum alþýðunnar, heldur til að ræða hagsmuni yfirstéttarinnar og semja lög í þágu hennar.

---------------------------------------

Þingræðið er aðeins yfirskin lýðræðis...allar þingræðisstjórnir eru minnihlutastjórnir í raun og veru. Allar rækja þær hagsmuni hinnar fámennu stéttar, sem drottnar yfir atvinnutækjunum, gegn hagsmunum vinnandi stéttanna.

---------------------------------------

Klukkan 3 e.h. verður staðnæmst í miðbænum og verður þar haldinn útifundur. Ræðumenn:
Stefán Pétursson,
Guðjón Benediktsson,
Jón Einis,
Þorsteinn Pétursson,
Jens Figved,
Stefán Ögmundsson,
Einar Olgeirsson.

Alþýða Reykjavíkur! Út á götuna móti auðvaldi og fasisma!

Tvær fyrri setningarnar eru úr ályktun miðstjórnar Kommúnistaflokks Íslands í tilefni af úrslitum kosninga árið 1931. Síðasta tilvitnunin er úr dagblaðsauglýsingu frá Kommúnistaflokki Íslands.

Vel að merkja var málgagn kommúnista Þjóðviljinn, þannig að segja má að þeir eigi það sameiginlegt með öðrum að hafa verið þess umkomnir að birta hver er "vilji þjóðarinnar" hverju sinni.

Úr Vefþjóðvilja dagsins:

• Þeir sem mestar áhyggjur þykjast hafa af því að einhverjir „njóti ekki trausts“, hvað hafa þeir gert til að byggja upp það traust? Með því að rengja allt nema gagnrýni, leggja allt út á versta veg, taka engin svör gild, trúa engu nema samsæriskenningum, krefjast sviptingar eigna án dóms og laga. Meira að segja krabbameinsgreining forsætisráðherra var að sögn Harðar Torfasonar Þjóðar, „pólitísk reykbomba“ sem einhver „við“ taka ekki mark á.

• Hvenær ætlar einhver að benda á hversu fámennir þeir eru, útifundirnir sem herðirnir þykjast halda í nafni þjóðarinnar. Ef að ástandið væri í raun eins og því er lýst í ræðum og fréttatímum, þá væru slíkir fundir margfalt margfalt fjölmennari. Það mættu fimmtánþúsund manns til Ómars Ragnarssonar vegna virkjana og var aðeins auglýst í fréttum og kastljósi á einu kvöldi. Það mættu fimmtán þúsund á rútudaginn. Það mæta sextíuþúsund í „gleðigönguna“. Það mæta þrjátíuþúsund á fiskidaginn mikla. Hundrað þúsund á menningarnótt. Herðirnir hafa mest fengið til sín fimmþúsundmanns, samkvæmt talningu Harðar Torfasonar, og alltaf halda fréttamenn að stórtíðindi hafi orðið.

Mjög gott.

Hvað er verið að draga fáránleg ummæli hans fram í dagsljósið núna?

Ummæli Harðar Torfasonar um forsætisráðherra eru vægast sagt ósmekkleg og óviðeigandi. Til að mótmælin glati ekki trúverðugleika sínum út á við verður hann að axla ábyrgð og segja af sér.

Ef hann gerir það ekki þá hlýtur hann að vera það sem kallað er hræsnari.

Að sama skapi finnst mér leiðinlegt ef Geir er á leiðinni út úr stjórnmálunum. Hann er minn uppáhaldsstjórnmálamaður núna og hefur vaxið mikið í mínu áliti á undanförnum mánuðum.

Vonandi batnar honum.

Það er þó huggun harmi gegn nú þegar Samfylkingin virðist hafa ákveðið að panikka að sverð og skjöldur íslenskra neytenda, Talsmaður neytenda, er farinn að plana þjóðfund.

Sjá hér.

Hver segir svo að óþarfa stjórnsýsluembætti séu óþörf?

Á vef ríkisútvarpsins er að finna bestu frétt þessa árs, a.m.k. það sem af er árinu.

Hún er hér.

Þarna heggur blaðamaður beint í kjarna málsins, skilur kjarnann frá hisminu og eftir stendur vel upplýstur lesandi. Fyrirsögnin er einnig afar grípandi og fréttin er stutt og hnitmiðuð, eins og Jónas Kristjánsson vill meina að fréttir eigi að vera.

Framúrskarandi vinnubrögð.

Talsmaður neytenda hefur tjáð sig um þá ákvörðun sýslumanns á Selfossi að sinna starfi sínu. Í sinni færslu kemst talsmaður neytenda að þeirri niðurstöðu að stjórnsýslulög séu mögulega brotin.

Talsmaður neytenda virðist gleyma að í 1. mgr. 2. gr. stjórnsýslulaga stendur um gildissvið laganna:

Lög þessi gilda ekki um þinglýsingu, aðfarargerðir, kyrrsetningu, löggeymslu, lögbann, nauðungarsölu, greiðslustöðvun, nauðasamninga, gjaldþrotaskipti, skipti á dánarbúum eða önnur opinber skipti.

Eina lausnin sem ég sé á þessum árekstri lagasafns Alþingis og ummæla talsmanns neytenda í fljótu bragði er að lögunum verði breytt í samræmi við blogg talsmanns neytenda.

Þá fyrst er ritgerðarefnið "lagalegt gildi álits talsmanns neytenda" orðið spennandi.

Vefritið Smugan er oft skemmtilegt, á sinn sérstaka hátt. Ég held að ég lesi það af sömu ástæðu og ég klikka oft á Moggablogg við fréttir á mbl.is, þ.e. til að velta fyrir mér hvernig fólk geti í alvöru haldið hinu og þessu fram án þess að vera að grínast. Í nýrri "fréttaskýringu" Smugunnar má lesa um hræðilega reynslu mótmælanda. Mótmælandinn var í sakleysi sínu að láta illa í Alþingishúsinu á dögunum og var af einhverjum furðulegum ástæðum hent út. En fasismanum lýkur ekki þar, mótmælandinn saklausi var líka boðaður í yfirheyrslu hjá lögreglu. Hvers á venjulegt fólk sem rýfur stjórnarskrárverndaða friðhelgi Alþingis í frístundum að gjalda?

Nema hvað, verjandi mótmælandans er hræðilegur frjálshyggjumaður. Mótmælandanum fannst verjandinn reyndar standa sig ágætlega í sínum störfum og vera viðkunnanlegur, en eftir að mótmælandinn komst loksins heim til sín fattaði hún að viðkunnanlegi verjandinn er "hatursmaður mótmælenda" eins og það er orðað í fréttinni. Á Morgunblaðsbloggi sínu hefur verjandinn oftar en einu sinni stungið upp á að fólk sem brýtur rúður og ræðst á annað fólk í nafni svonefndra "mótmæla" sé handtekið, þar sem það sé jú í anda þeirrar jafnræðisreglu sem við viljum flest búa við. Þ.e. að ekki eigi að ákveða hverjir eru handteknir og hverjir ekki fyrir eignaspjöll og ofbeldi eftir því hvaða pólitísku skoðun menn hafa. Að undanförnu hafa þeir sem aðhyllast anarkisma eða eru "aðgerðarsinnar" ekki verið handteknir fyrir háttsemi sem þeir sem t.d. eru Sjálfstæðismenn eða Framsóknarmenn eru handteknir fyrir. Ef ég bryti rúðu hjá Mjólkursamsölunni af því ég er ósáttur við mjólkurkvótakerfi í landbúnaði, yrði ég þá kannski ekki handtekinn?

Í fréttinni um þessa hræðilegu lífsreynslu mótmælandans Sólveigar segir svo:

Meðan á yfirheyrsluni stóð var Sólveig látin horfa á upptöku innan úr Alþingishúsinu í yfirheyrslunni og beðin um að benda á sjálfa mig í aðgerðinni og líka aðra þá sem hún gæti nafngreint meðal mótmælenda.

„Sem ég auðvitað gerði ekki. Mér finnst óþægilegt að hann hafi setið þarna með mér. Hann hefði átt að segja frá því að hann væri hatursmaður mótælenda."

Að sjálfsögðu neitaði hún að vinna með lögreglunni.

Fyrir utan það hversu fáránlegt það er að kalla mann "hatursmann mótmælenda" af þeirri ástæðu einni að hann er þeim ósammála, þá er sú hugmynd að verjendur eigi almennt að vera sammála sakborningum eins mikið út í hött og mögulegt er. Heldur þessi mótmælandi eða aðrir að verjendur nauðgara og morðingja verði almennt að vera sérstakir stuðningsmenn nauðgana og morða?

Verjanda ber einfaldlega að gæta hagsmuna síns skjólstæðings eins vel og hann getur, en það er engin skylda að vera sammála þeim.

Við lestur Smugunnar er mikilvægt að hafa í huga það sem stendur í "Um Smuguna":

Smugan er sjálfstæður vefmiðill, með hjartað á réttum stað. Þar er fjallað um málefni almennings óháð markaðsöflunum. Smuguna varðar mest um velferð, umhverfi, jafnrétti og frið í samfélaginu. Tilgangur Smugunnar er að leggja sitt að mörkum til lýðræðislegrar umræðu með því að veita þeim opinn vettvang sem ekki hafa átt greiðan aðgang að fjölmiðlum hingað til. Vefurinn er kostaður af Vinstrihreyfingunni - grænu framboði og fjölmörgum einstaklingum að auki. Smugan vill vera róttækur málsvari fólksins í landinu þegar góð ráð eru dýr.

Þetta er semsagt einn af þessum sjálfstæðu fjölmiðlum sem eru í eigu stjórnmálaflokka. Auk þess sem miðillinn er í þriðjungseigu Vinstri Grænna á Steingrímur J. Sigfússon sjálfur tæplega 5% hlut í Smugunni.

Það kalla ég líka sjálfstæðan vefmiðil...strax og svín byrja að fljúga.

Mótmælendur sem eyðilögðu Kryddsíldina fyrir áhugasömum sjónvarpsáhorfendum hafa sent frá sér yfirlýsingu, eða a.m.k. einhverjir sem þykjast koma fram fyrir þessa mótmælendur. Sem fyrr eru þeir auðvitað algjörlega ópólitískir og ekkert er fráleitara en að bendla einhverja í þessum hópi við ungliðahreyfingu vinstri grænna. Enn fráleitara væri að leita álits forystumanna Vinstri Grænna á ofbeldi og skemmdarverkum mótmælenda. Yfirlýsing nefndra mótmælenda er afar gáfuleg. (Ath. hérna sprakk kaldhæðnismælirinn, eftir að hafa verið í botni framan af færslunni).

Í yfirlýsingu mótmælendanna stendur:

Í tengslum við yfirlýsingar Ara Edwald og Sigmundar Ernis um skemmdarverk á tækjabúnaði Stöðvar 2 [vegna mótmæla við Hótel Borg 31. 12. 08] viljum við sem ábyrgir mótmælendur þennan dag bjóðast til að safna fé upp í skaðann á tækjabúnaði stöðvarinnar. Við óskum eftir upplýsingum um það sem skemmt var frá óháðum aðila.

Við vitum að við getum ekki bætt tilfinningalegt uppnám þeirra félaga né teljum þörf á því vegna fullrar vitneskju þeirra um að mótmælt yrði af krafti, en hörmum innilega áverka tæknimannsins.

Við komum ekki til mótmælanna með því hugarfari að valda skaða, enda gerðum við það ekki, heldur til að láta skoðun okkar í ljós og mótmæla því að formenn flokkanna telji mun mikilvægara að mæta í froðukenndan skemmtiþátt og koma enn og aftur með sömu efnislausu setningarnar yfir kampavíni og síld fremur en að upplýsa þjóðina af heiðarleika og tæpitungulaust um raunverulegt ástand landsins og skuldahalann, sem börn og barnabörn munu erfa.

Við viljum svo bæta því við að lokum, að það vekur furðu okkar að Ari Edwald telji sig hafa það vald að geta sagt lögreglu okkar til um hvernig hún eigi að haga störfum sínum.

Afar viturlegt. Þarna kemur skýrt fram að mótmælendur komu ekki til að valda skaða, en ákváðu þegar á staðinn var komið að skemma þó nokkrar myndavélar og sjónvarpskapal, bara svona í framhjáhlaupi. Megintilgangur þessarar vitleysu var vitaskuld gamaldags ritskoðun, í anda sannra kommúnista. Álitsgjafar RÚV hafa látið meinta ritskoðun til sín taka en virtust ekki sjá ástæðu til að gagnrýna það þegar hópur háværra hyggst stjórna því á hvað fólk hlustar heima hjá sér á gamlársdag.

Einnig vekur það furðu mótmælenda að menn hafi skoðun á því hvernig aðrir vinna vinnuna sína. Það er ekki eins og mótmælendur hafi sagt að hlutverk lögreglu sé að standa og horfa aðgerðarlaus á, á meðan mótmælendur veitast að fólki og brjóta hurðir og rúður, kasta eggjum í Alþingishúsið o.s.frv.

Auðvitað er tekið fram að mótmælendurnir hafi ekki valdið neinum skaða, en þó bjóðast þeir til að safna peningum. Líklega til að bæta skaðann sem ekki varð? Og er það ekki skaði þegar fólk missir af þessum ágæta sjónvarpsþætti?

Mótmælendur telja enn fremur enga þörf á að vorkenna þeim sem urðu fyrir áverkum, þar sem þeir áttu bara að vita að þarna yrði mótmælt. Svona eins og einhver er laminn en á bara að kenna sjálfum sér um, þar sem hann á að vita að menn láta oft illa þegar þeir eru ölvaðir niðrí miðbæ.

Með sömu rökum mætti væntanlega segja að ekki þurfi að vorkenna mótmælendum þegar sprautað er piparúða á þá. Þeir máttu jú vita að úðað yrði af krafti.

Enda vorkenni ég þeim ekki neitt.


Hér er svo algjörlega óskyldur kveðskapur um kreppu, að vísu samið í tilefni af kreppunni miklu 1929 en einhverjir kunna að hafa gaman af þessu núna líka:

Æðsta vígi auðugs manns
óðum flýja kaupendur,
kreppu er stiginn krappur dans
í kauphöll Nýju Jórvíkur.

Tók að bakka bréfaprís,
bölsins takki stóð á ON.
Eftir krakkið kreppan rís,
kerfið hakkar, deyðir von.

Þjóðfélagsins mikla mein,
mánudagsins svarta stund,
efnahagsins brýtur bein,
bylgjur vaxa, lokast sund.

Ekkert sleppur, allt er valt,
örsmár leppur, minnsta korn,
þar til kreppan út um allt
eins og teppi í sérhvert horn

þyngra leggst á þjóðlífið,
þvertré bregst og krosstré með,
í örum vexti er vonleysið,
en Walti tekst að græða féð:

Glöggir lesendur hafa eflaust áttað sig á því í síðustu línu að þetta er úr Disney-rímum Þórarins Eldjárns. Nánar tiltekið er um að ræða 21.-25. erindi Þriðju rímu.

Á vinstrisinnuðum fjölmiðlum er oft hægt að finna margt býsna fyndið. Smugan fer fremst í flokki, en þar skrifa höfundar nafnlaust í "Steinsmuguna". Nýjasta Steinsmugan þykir mér ótrúlega fyndin.

Þarna þykjast höfundar hafa séð í gegnum fals-karakter á moggablogginu. Orðrétt stendur:

Steinsmugan elskar gott og beitt háð – sérstaklega þegar það er sett fram sem skopskæling af þeim sem því er beint að. Best þykir Steinsmugunni þegar það er sett fram á bloggsíðum þar sem bloggarinn klæðir sig í búning þeirra sem hann hæðist að. Stundum eru slíkar síður reyndar svo vel heppnaðar að fólk tekur þær alvarlega – áttar sig ekki á háðinu. Steinsmugan hefur háþróað skopskyn og fellur því sjaldan í slíkar gryfjur.

Það sem er svo skemmtilegt við þetta er að bloggarinn í búningnum sem um ræðir er Gísli Freyr sem var að vinna með mér á Viðskiptablaðinu í sumar.

Nú átta ég mig á að fræðimenn greinir eflaust á um hvort Gísli er raunverulega til. Ég er t.d. alls ekki viss um að Lilja Mósesdóttir viðurkenni tilvist Gísla, en þó má það vel vera. Ég hallast þó að því að hann sé til og byggi það á nokkrum þáttum, en einkum þó því að ég hef oft hitt hann.

En að halda því fram að Gísli Freyr sé ekki til er vissulega frumlegt og sniðugt. Og reyndar álíka viturlegt og margt sem skrifað er á Smuguna.

Sverrir Stormsker er með hárbeitta greiningu á mótmælum samtímans á sínu bloggi. Sjá hér.

„Nei, ég heiti Georg Bjarnfreðarson. Það er þarna einhver smá miiisskilningur á ferðinni. Okkur er oft ruglað saman. Ég myndi nú gjarnan vilja fá að tala á þessum fundi. Ég er með 5 háskólagráður: Í félagsfræði, sálfræði, kommúnis......"

- „Og ertu örugglega í Vinstri grænum?"

- „Já, það er ég. Ég er einsog melóna; grænn að utan en rauður að innan. Ég er meiraðsegja með merki kommúnista hérna í barminum, sigð og kamar."

Mjög gott.

Í upphafi nýja ársins hef ég enga trú á öðru en að einhverjir heimti að bent sé á sökudólga hér og þar vegna efnahagsástandsins svonefnda. Eflaust finndist mönnum að mörgu leyti þægilegra ef hægt væri að finna út að allt sem misfórst sé einhverjum einum að kenna, það er svo miklu auðveldara að úthrópa einn mann en marga. Í tilefni þessa ætla ég að minna á ljóð (sonnettu held ég reyndar) eftir Þórarinn Eldjárn, sem fjallar að vísu um sökina á dauða Baldurs en margt í kveðskapnum á engu að síður ágætlega við núna.

Svo fátt eitt sé nefnt

Léku sér goðin, létu í minni poka
ljóssins öfl og Baldur féll í valinn.
Mig tekur engu að síður sárt til Loka
að sekur skuli hann aleinn vera talinn

Það er sjaldnast einn sem öllu veldur
og oftast nær er fátt um skýra drætti
ekkert skýlaust um að ræða heldur
ótal flókna samverkandi þætti

sem vissulega voru hér til staðar
ef vilji er til að greina rætur meinsins:
Ég nefni ögrun Baldurs, hittni Haðar
heimsku Friggjar, æsku mistilteinsins...

En öllum virðist svo sem alveg sama
fyrst sökudólgur fannst í þessu drama.

Annað erindið og endirinn þykir mér eiga ágætlega við.

Að öðru leyti er fátt að frétta, tölvan mín er lasin sem skýrir kannski að hluta óvirkni hér á blogginu í jólafríinu. Ég er að gefast upp á heimalækningum á greyinu og hugsa ég fari með hana á tölvuspítalann í Reykjavík. Það verður eflaust mikið ævintýri fyrir litlu dúlluna.

Úr héraðsdómi Hæstaréttardóms 1979.1369:

Stefnandi hefur ekki mótmælt því, að það hafi verið fyrir þrábeiðni hans, að hann fékk inngöngu á sitt fyrra heimili. Ekki virðist konan þó alltaf hafa tregðulaust veitt honum inngöngu, því ómótmælt er, að stefnandi þurfti þrisvar á þessu tímabili að framkvæma húsbrot til þess að komast inn, því konan hafði lok­að hann úti. Slík húsbrot höfðu þó ekki verið tíðkaðir heimilis­hættir hjá þeim hjónum fyrir skilnað að borði og sæng.

Fyrir skilnað braust hann semsagt ekki inn heima hjá sér þegar hann kom heim úr vinnunni og svona. Óvenjulegt...